Erkenning

In de USA maakt osteopathie al lange tijd deel uit van de reguliere gezondheidszorg. Sedert 1993 is in Engeland het beroep wettelijk erkend.

Ook België heeft in 1999 een belangrijke stap gezet in de erkenning van het beroep. Het is de bedoeling hiermee op de eerste plaats de patiënt te beschermen.

Vertrekkend van strenge criteria, zowel wat betreft de opleiding als de uitvoering van het beroep, worden enkel die collegae door de ziekteverzekeringen erkend die aan deze voorwaarden voldoen. Zo wordt het ook voor de patiënt duidelijk waar men zich door erkende osteopaten kan laten behandelen en waar hij kan genieten van een gedeeltelijke terugbetaling.

In Nederland krijgt de osteopaat zijn erkenning wanneer hij is toegetreden tot het N.R.O. (Nederlands Register van Osteopaten), iets wat alleen mogelijk is wanneer men is afgestudeerd aan een door het N.R.O. erkende school. Het garandeert de patiënten, dat ze deskundig worden behandeld door een professional, waarbij er geen onnodig gevaar is voor complicaties. Dat houdt tevens in, dat hij in staat is om doeltreffend te kunnen aangeven, wanneer een aandoening wel of niet in aanmerking komt voor behandeling.

Ademhaling en voeding spelen hier een grote rol.

Ikzelf ben als professionele osteopaat aangesloten bij het N.R.O.

Opleiding

De opleiding van het 'Flanders International College of Osteopathy'  (afgekort FICO) start vanuit een basiskennis die gelijk staat met de opleiding tot kinesitherapeut. Bovenop die kennis moet de kandidaat ongeveer 1500 uur les volgen, gespreid over een vijftal jaar. Na de laatstejaars examen volgt er een openbare thesisverdediging voor een internationale jury. Bij welslagen word het diploma in het FICO uitgereikt.


FICO heeft aan zijn opleidingen strenge eisen gesteld. Om wetenschappelijk goed bij te blijven houden wij daarom zeer nauw contact met de grootste buitenlandse scholen. Docenten van buitenlandse opleidingen worden stelselmatig ingeschakeld in de opleiding. Dit garandeert onze kwaliteit en is uiteindelijk in het voordeel van de patiënt.

foto1

foto2